NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL OPOWIADA FIKCYJNĄ HISTORIĘ OPARTĄ NA FAKTACH.
NIEKTÓRE ORGANIZACJE I POSTACI SĄ FIKCYJNE.
Prywatna armia Bang-wona liczy tysiące ludzi?
Generał Jung...
zginie tej nocy.
Hwi...
ODCINEK 6
Dawno się nie widzieliśmy.
Ty żyjesz.
Gdy zobaczyłam cię we śnie, z tęsknoty
nie mogłam spać przez resztę nocy.
Chciałam zamknąć oczy i znów cię ujrzeć,
ale byłeś tylko marzeniem sennym.
Ale to nie jest sen?
Ja nigdy
o tobie nie śnię.
Nawet w koszmarach.
Skupiałem się wyłącznie na przetrwaniu.
Wymazałem cię ze swoich myśli.
Nie wierzę ci.
Kłamiesz.
Dziękuję...
że przeżyłeś.
Jung Sa-jeong zginie?
Powinieneś najpierw zabić jednego ze swych wiernych sług.
Wskażesz im ich miejsce i to, że mają się ciebie bać, Wasza Wysokość.
A jeśli któryś ma zginąć,
to powinien być Jung Sa-jeong.
Ale nie rozkazałem go zabić.
Nie może Wasza Wysokość.
Dlatego odczytałem twoje myśli.
Mam za zadanie je rozumieć i realizować.
Powiedz więc, co myślę o Jeonganie.
Boisz się,
że mógłby odebrać ci tron, Wasza Wysokość.
- Jak śmiesz... - Ale jednocześnie
brakuje ci go,
bo w twoim imieniu plamił sobie ręce krwią.
Proszę, bym mógł chadzać wszędzie i rozkazywać wszystkim.
Wtedy nie będziesz musiał bać się
i tęsknić za księciem Jeonganem.
Powiedz więc, co myślisz o tym.
Pozwoliłem poddanym i rodzinie królewskiej na prywatne armie.
Nawet zwykli asystenci werbują własnych żołnierzy.
Co należy z tym zrobić?
Rozumiem, Wasza Wysokość.
Zajmę się tym.
Na co czekasz? Musimy natychmiast to zgłosić.
Nie możemy.
Przetrząsną to miejsce do góry nogami
i spróbują nas oskarżyć o współudział.
Ihwaru ucierpi.
Przecież sama odeszłaś bez zawahania.
Teraz udajesz, że ci zależy?
To przez niego?
No więc co mamy robić?
Pani.
Ciało i krew znikną.
Nikt nic nie widział ani nie słyszał.
W Ihwaru nic nie zaszło.
Hui-jae ma rację.
Ruszajcie się!
Tak jest.
Musisz się cieszyć, że zobaczyłaś mężczyznę, za którym tęskniłaś.
Co się stało?
Nie cieszy cię to spotkanie?
O co chodzi? Powiedz mi, uparciuchu.
Odniosłam wrażenie,
że Hwi przeszedł piekło.
Miałam wrażenie, że słyszę krzyk każdej jego blizny.
Pękło mi serce.
Jeszcze bardziej złamał je jego smutny wzrok
i okrutne słowa.
Przebiły moje serce niczym ostrza.
Nie mogę nic zrobić. Nie powinnam się wtrącać.
Nie powinnam była pozwolić mu tak odejść.
Ostatnia audiencja dobiegła końca.
To pilna sprawa.
Jego Wysokość usłyszał wszystko, co powinien.
Powiedziałeś mu coś, czego mnie nie mówiłeś.
Na przykład o słabościach Bang-wona.
Nic sobie nie dopowiadaj.
Złożyłem rutynowy raport.
Oficjel szóstej rangi zwykle nie spotyka się sam na sam z królem.
Próbujesz latać, zanim nauczysz się skakać.
Wszystkie ptaki tak robią.
Działasz pochopnie. Zostaniesz wykorzystany i porzucony.
Nie martw się.
Czy polecę, czy spadnę,
zniosę konsekwencje.
- Co się dzieje? - Jung Sa-jeong zginął w Ihwaru.
Weszło ośmiu mężczyzn,
a wyszedł tylko Hwi.
- Co jeszcze? - Minister w sukni
też była w Ihwaru.
Gdzie ona teraz jest?
Widziałam Hwi.
Wiedziałeś...
o tym, prawda?
Owszem.
Wiedziałem.
Jak mogłeś...
To była decyzja Hwi.
Postanowił cię unikać.
Nie kazałem mu.
Jaki miał wybór?
Z własnej woli się zaciągnął i pojechał na mordercze pole bitwy?
Czy wybrał przyjaciela jak ty?
Hwi i ja
już się nie przyjaźnimy. Nie chcę słyszeć tego imienia.
Tłamsisz i depczesz innych.
Wiem, skąd znam takie zachowanie.
Jesteś taki sam jak twój ojciec.
Jesteście jak dwie krople wody.
Wasza Wysokość...
Zajęliśmy się Jung Sa-jeongiem.
Co z ciałami?
Nie opuściły Ihwaru.
Ihwaru...
Możemy im ufać?
W Ihwaru uknuto tysiące intryg,
które nigdy nie ujrzały światła dziennego.
Wiesz coś
o którejś z nich?
Musimy się dowiedzieć, kto zabił Jung Sa-jeonga.
Poznać mocodawcę, by przygotować się na ich następny krok.
To jedyny powód?
Tylko dwie osoby w tym kraju odważyłyby się
zabić założyciela kraju w Ihwaru. Nam Jeon jest jedną z nich,
ale nie zatrudniłby nisko urodzonych zabójców.
Kto jest drugą?
- Bang-won. - Nie mieszaj się w to.
Ty i Hwi nie będziecie bezpieczni.
Muszę zaingerować, bo Hwi jest w to zamieszany.
W takim razie zmierzysz się z konsekwencjami.
Będziesz ingerować?
Tak.
Jeśli chcesz mnie odprowadzić, to możesz wracać.
Nie, przyszłam kogoś przywitać.
Przekażę ci cenną informację.
Chcesz ją wysłuchać?
Tak.
Bang-seok zostanie następcą, ale tron należy do Bang-wona.
Nie wątp w to. To się nie zmieni.
Witaj.
Stara kobieto z chorymi płucami.
Jestem pod wrażeniem, że wciąż żyjesz.
Proszę.
Biorąc odpowiednie leki,
można żyć dłużej niż chory na grypę.
Czyżby?
Dawno się nie widzieliśmy.
Nie chcę przeszkadzać, więc już pójdę.
Chciałem
spotkać się z tobą.
Niemalże zapomniałem.
Mówiłaś, że nie jesteś kisaeng, choć dorastałaś w domu kisaeng.
Mój ojciec zawsze cuchnął krwią.
Nawet jako dziecko zawsze poznawałem, że wraca
ze swojej ekspedycji, zanim dotknął brodą mojego policzka.
To miejsce
też cuchnie krwią.
Zabójcy Jung Sa-jeonga...
Ja ich wysłałem.
Czy oni...
pracują dla ciebie, Wasza Wysokość?
Wyglądali mi na bandytów.
Porzucę ich, gdy przestaną być użyteczni.
A jeśli sprawią kłopoty,
po prostu ich zabiję.
Dlaczego Ihwaru?
Tylko tutaj mogłem bez hałasu
zabić założyciela kraju.
Ihwaru to nie cmentarz.
Mam nadzieję, że to się nie powtórzy.
Obawiam się, że powtórzy.
W takim razie ziemia wypluje te ciała.
Jeśli tak się stanie, zostaniesz pochowana w ich miejscu.
I tak nie zostało mi wiele życia.
Takie groźby nie zadziałają.
O rety.
W takim razie ów miecz
będzie miał inny cel.
Wasza Wysokość.
Pamiętasz czas, gdy się ukrywałeś?
Pomagałem królowej, gdy była wyczerpana,
i nosiłem Bang-seoka, gdy zasypiał.
Z własnej woli jadłem i spałem najmniej.
A nawet gdy...
grożono mi ostrzem,
ani drgnąłem.
Jak mógłbym to zapomnieć?
Powinnam była cię wtedy zabić.
Jestem pewna,
że nadarzy się kolejna okazja.
Dam ci ją teraz.
Pracuj dla mnie.
Ale nadal pracuj też dla królowej i przyjaźnij się z Nam Seon-ho.
Zapamiętuj wszystko, co mówią, słyszą i myślą...
i zgłaszaj to mnie.
W zamian...
pozwolę ci zabić mnie, gdy tylko zechcesz.
A jeśli odmówię?
To się okaże w swoim czasie.
JUNG SA-JEONG
YI BANG-WON
Nasz kolejny cel to arsenał Bang-wona.
Skonfiskuję całą broń,
żebyś mógł go przejąć.
Zacznij jako strażnik w arsenale i pnij się aż do elitarnej jednostki.
- Wtedy spotkasz się z Bang-wonem. - Umrę ze starości, zanim to się stanie.
Bang-won nie ufa niczemu i nikomu.
Musisz działać małymi krokami. To najlepszy sposób.
Zostań. Jeśli cię złapią, Yeon też będzie w niebezpieczeństwie.
Chodź za mną.
Co tu robisz? Nie powinno cię tu być.
Powinieneś spytać, jak znalazłam to miejsce.
Skoro mnie się udało,
Bang-won też może się tu zjawić.
Nie znam twego planu, ale możesz ucierpieć.
Odejdź.
I nie wracaj.
Nie powstrzymasz mnie.
Ślepa jesteś?
Widziałaś, jak kogoś morduję.
Nie jesteś wyjątkiem.
Odejdź.
Kazałem ci odejść!
Mówiłeś, że o wszystkim zapomniałeś.
Że to nic nie znaczy.
Od teraz
będę cię chronić.
Więcej cię nie stracę.
Świat, w którym żyjesz...
Muszę zginąć, by się tam dostać.
Zapomnij o dziewce wieszającej plakaty.
Przed Bang-wonem jesteśmy nieznajomymi.
I nie zrobię nic bez twojej zgody.
W takim razie to ja
wejdę do twego świata.
Nikt się nie dowie.
Dziękuję,
że mnie odprowadziłeś.
- Poleję ci, panie. - Dobrze.
Pierwszy kieliszek należy nalać starszemu,
a ostatni osobie, która zdobyła twoje serce.
Ten jest ostatni.
Ja swój ostatni kieliszek oddałam Hwi.
Tłamsisz i depczesz innych.
Jesteś taki sam jak twój ojciec.
Jesteście jak dwie krople wody.
Panie.
To ty jesteś tym inspektorem!
Nie pamiętasz mnie?
Poznaliśmy się na spotkaniu Trzech Urzędów.
Kto to?
Oto syn potężnego człowieka,
lorda Nam Jeona.
To jego nieprawy syn?
O nie, muszę uważać na moją niewyparzoną gębę.
Ostrożnie, jeśli go zdenerwujesz,
znajdzie brudy na całą twoją rodzinę.
Taki wyrafinowany człowiek na pewno nie wie, kim jestem.
Twoja matka była nisko urodzona, a zdobyłeś szóstą rangę.
Jestem pod wrażeniem.
Nie mogłem wybrać sobie rodziców.
A wy?
Mieliście szczęście,
więc bądźcie wdzięczni losowi. Nie drwijcie z tych, którzy go nie mieli.
Tylko żartowałem, nie nakręcaj się.
To nie moja wina, że jesteś bękartem z nisko urodzonej matki.
Jeszcze się spotkamy.
Po tym spotkaniu twoja ręka
nie będzie już użyteczna.
Już się boję.
Dość tego.
Idziemy.
- Cholerny kundel na tronie. - Rety.
Kundel musi znać swoje miejsce.
Seon-ho.
Czemu jeszcze nie śpisz?
Chciałem zaczerpnąć powietrza.
Cuchniesz alkoholem.
Piłeś?
Jeden kieliszek.
Na pewno nie jeden.
Nie czekaj na mnie więcej.
Ludzie patrzą, a ja czuję się nieswojo.
Nie musisz też
przynosić mi nocą wody, nie wchodź do mojego pokoju.
Zrobiłam coś nie tak?
Nie.
Łypiąc groźnie oczami Smok przemknął przez niebo
Co to?
Nosi nazwę mabihwan.
Ta tabletka
paraliżuje całe ciało.
Nawet jeśli dostaniesz sto batów,
nic nie poczujesz.
- Głupiec z ciebie. - Drwisz ze mnie?
Używają tego ludzie, którzy często zbierają baty za innych.
Kto tam wygaduje takie bzdury?
Czy on musi mnie tak prowokować?
A ty? Co tu robisz?
Boże, mażesz jakieś robaki.
Gdyby były tu kury, wydziobałyby je. Podchodzisz do egzaminu państwowego?
Zostanę arystokratą, jeśli kupię rejestr rodowy.
Arystokrata musi chociaż umieć zapisać swoje imię.
Racja. Cholera.
Zapomniałem o tym twoim marzeniu,
które nigdy się nie spełni.
- Przybliż się na moment. - Dobra.
Mam ci porachować kości?
Nie szydź ze mnie.
Który z rodów Jeong?
Dongnae Jeong. Beom jak „uciekać”.
Spróbujmy.
Jeong.
Beom.
Pierwszy raz widzę swoje nazwisko.
Chi-do.
Dziękuję.
Dokąd idziesz?
Upoluję kilka bażantów, zagotujcie wodę.
Trzeba je najpierw nagonić. Pójdę z tobą.
Nie trzeba.
Zostań tu.
Wygląda na to, że masz dziewięć żyć.
Jakim cudem przeżyłeś, gdy inni zginęli?
Mam do tego talent.
Świetnie, jestem z ciebie dumny.
No proszę, jest tutaj. Wszędzie go szukałem.
Miejsca na grób?
Nie, tego prostego miecza.
Nikt oprócz ciebie takiego nie używa.
Miecz, który przetnie zbroję, i włócznia do przeszywania piechurów?
Jesteś na wojnie czy co?
Co zwykły myśliwy może wiedzieć o włóczniach?
Zabić go.
Rozszarpcie go!
Strzelaj.
Świnia.
Zostaw go. Może mi się potem przydać.
Zbierzcie broń
i zabijcie stawiających opór.
Żołnierzy na służbie zwolnijcie,
a tego, kto się postawi, aresztujcie.
Co się dzieje?
Śmiesz się tu pokazywać?
Zabić ich. Wezmę za to odpowiedzialność.
Jesteś tym inspektorem.
Zwykły bękart jak ty waży się...
Wiesz, kto jest moim ojcem?
Kiedyś też wysługiwałem się nazwiskiem ojca.
Właśnie tego
żałuję najbardziej.
Możesz się odwołać albo oskarżyć mnie o zdradę stanu.
Ale zapewniam cię,
nie strącisz mi nawet włosa z głowy.
Jeśli mi nie wierzysz, śmiało.
Zobaczymy, kto padnie pierwszy.
Pociąłem was tak, by was nie pozabijać.
Możecie zostać albo odejść, jak chcecie.
Ale nie będziecie mogli wrócić.
Jeśli wrócicie,
pozabijam was.
Cholerne bandziory.
Poleźli sobie ot tak.
Co tu robicie? Mieliście zostać w gospodzie.
To ty pierwszy mnie okłamałeś.
Gdzie są te twoje bażanty?
Daj mu się wytłumaczyć.
Co?
A niech to, co to jest?
Wybuchła jakaś wojna?
Będzie ze 300 mieczy.
Jeśli jeden kosztuje dziesięć nyangów, razem będą warte 3000.
Tyle co dziesięć domów z izbami dla służby.
Możemy sobie kupić dowolny dom.
Czy my właśnie zbiliśmy fortunę?
Do kogo to należy?
Co za różnica? Już je sobie zaklepałem.
To chciałem powiedzieć, ale nie powiem.
Ludzie wierzą we wszystko, co mówię. Aż mi głupio.
Książę Jeongan, Yi Bang-won.
To jego magazyn broni.
Mam w zanadrzu więcej sztuczek.
Dalsze działania narażą was na niebezpieczeństwo.
Poprzestańmy na tym.
Powiedz, co planujesz.
Powinniśmy się rozstać.
Mów.
Głuchy jesteś?
Możesz zginąć.
Rety, ostrze jest całe postrzępione.
To miecz czy piła?
Patrzcie na to.
Nawet siano się tak łatwo nie łamie.
Hwi, myślisz, że przetrwaliśmy wojnę,
bo jesteśmy wybitnymi wojownikami?
Nie, mamy głowę na karku.
Powiedz nam, co się święci.
Mun-bok gada z sensem.
Jest coś,
co musicie zobaczyć.
YI BANG-WON
Żołnierze są podzieleni
na trzy oddziały.
Do oddziału A należy Tae-ryeong, wybitny szermierz,
i Cheonga, który walczy dwoma sierpami.
Tae-ryeong przewodzi oddziałowi B, a Cheonga oddziałowi C.
Tylko oddział A może się zbliżać do Yi Bang-wona.
Oddział B liczy co najmniej 24 żołnierzy.
Ochraniają dom Bang-wona.
Pokonani ludzie Ganggae to oddział C.
To najemnicy odpowiedzialni za broń i wywiad.
Poza służbą zwykle są bandziorami i hazardzistami.
Robisz to ze względu na Yeon?
Twoja siostra
jest dla mnie jak własna.
Zrobiłbym dla niej wszystko.
Też tak uważasz?
Nam Jeon to zimny drań.
Wydłubałbym mu gały
i wycisnął je do sucha.
Co ty wyprawiasz?
Szkoda mi Yeon.
Biedaczka.
Straciła rodziców, brata
i nawet pamięć.
Ta dziewczyna...
Cholera.
Czyli musisz zdobyć zaufanie Yi Bang-wona, żeby uratować Yeon?
Udało nam się
wrócić z Liaodong.
Dasz radę. W czym problem?
Tak.
Skopię dupsko
temu Jeonowi.
Do dzieła.
Nawet jeśli osobno byśmy zginęli,
razem przetrwamy.
Dziękuję.
Cóż...
W taki dzień
trzeba się napić.
Ugotować wam jajeczka?
Dom hazardowy został obrabowany?
Kuźnia też?
Złapaliśmy tego kundla.
Co z magazynem broni?
Wszystko dobrze.
Zginę, jeśli ktoś go obrabuje.
Rusz się, to poderżnę ci gardło.
Byłeś zwykłym zabójcą.
Dzięki komu stałeś się przywódcą?
Nie byłem zabójcą.
Po prostu dostałem rozkaz, by go zabić.
Co?
Pytałem, czyja to zasługa.
Twoja, panie.
Kazałem ci bronić domu hazardu i kuźni.
- Po co? - Dla pieniędzy za ochronę.
I dałeś je obrabować?
Wszystko jutro odzyskam.
Najszybciej jak się da.
Błagam!
Ganggae.
Żołnierz nie walczy za flagę ani z patriotyzmu.
Liczą się pieniądze.
Za nasze życie dostajemy sporą sumę.
On przeciął mieszek, więc i ja muszę coś pociąć.
Chciałbym zobaczyć twarz
tego Hwi.
Nie stój tak.
- Słucham? - Znajdź go!
Ten mały sukinsyn.
Zapowietrza się jak jakaś ryba.
Smarkula...
Kim jesteś?
To bez różnicy. Zabiję cię.
Powiedz swojemu panu,
że jeśli kiedykolwiek skrzywdzi tę dziewczynkę,
będzie miał do czynienia ze mną.
Gdyby nie Seo Geom,
nie traktowaliby mnie teraz jak śmiecia.
Tajna obserwacja?
Chcesz obserwować Hwi?
Nie mogę go znów stracić.
Ochronię
Hwi.
I co chcesz osiągnąć?
Trybut dla Ming płaci się trzy razy w roku.
Będę nim rozporządzać.
Ihwaru może pobierać 20% zysków.
I mam ci zaufać?
Nie interesują mnie ryzykowne interesy.
Oficjel zajmujący się trybutem
to człowiek królowej.
Możesz mi zaufać.
Pod jednym warunkiem.
Chcę, żeby królowa potwierdziła ten układ.
Dlaczego tutaj?
Nie mieszkam sam.
Mów.
Tak jak podejrzewałeś, w kuźni był arsenał.
Naliczyłem około 300 mieczy i włóczni.
Jutro zostaną skonfiskowane.
Czekaj na nowe zadanie.
Pamiętaj.
Plany legną w gruzach,
jeśli nie wypełnisz planu.
Jest tu kto?
Jesteś lekarzem, panie?
Lekarzem?
Rety, jesteś...
W sensie...
Chcę powiedzieć, że...
Mam coś na twarzy?
Piękno.
Wyglądasz jak chodząca lalka, pani. Jak ci na imię?
Skąd to pytanie? Chcę mówić do ciebie po imieniu.
Po co komu imię, jeśli nikt go nie używa?
Hwa-wol.
Płatek skąpany w świetle księżyca.
Imię piękne jak jego właścicielka.
Co cię tu sprowadza?
Mogę cię zbadać, jeśli chcesz.
Moja rana zaczęła gorzej wyglądać.
Czekaj.
Nie.
O tutaj.
Że co? Ten kretyn nasmarował za dużo maści.
O rety.
Zebrała się ropa.
- Ropa? - Spokojnie.
Moment.
Zażywaj to 30 minut
po śniadaniu i kolacji.
Rozpuść to w wodzie i nałóż na ranę.
Jest lepkie, będzie się trzymać.
Zrobię dla ciebie wszystko,
więc nie wahaj się prosić.
Na pewno jesteś lekarzem?
Sproszkowana orchidea pomieszała się z tabletkami...
Co tu się dzieje?
To moja apteka, znów się podszywasz pod lekarza?
Cicho bądź...
To nie tak, jak myślisz.
Mogę chociaż prosić o sól?
Oczywiście, mam sól.
Najlepszego sortu, z wybrzeży Taean.
Świnia.
LEKARSTWA
Ja mam na imię Mun-bok. Mun jak drzwi
i bok jak szczęście.
Mun-bok!
A teraz zabieraj się stąd.
Ty cholerny...
Zażyłeś nie to, co trzeba, czy znalazłeś dziki żeń-szeń?
Hwa-wol!
Pewnie jakaś ślicznotka zaszła do apteki.
Zgadza się.
Nie możesz zacząć normalnej rozmowy,
zamiast rzucać we mnie docinkami i mi zazdrościć?
- Co? - Wychodzę.
Nie zapomnij tabletek odrętwiających.
Sparaliżują całe ciało, więc nie bierz ich, jak będziesz strzelał.
Weź je, zanim cię zbiją,
to nie będziesz tak cierpiał.
Życzysz mi szczęścia czy nie?
Powodzenia.
Ale nie wiem, czy będziesz mógł dobrze strzelać.
Spokojnie, na małym dystansie strzelam równie dobrze co on.
Hwi nie lubi przegrywać.
Zawsze trzeba wysoko celować.
Słyszałem to!
Bang-won zawsze ma się na baczności.
Jesteś tego pewien?
Zrobię tak, jak mówiłem.
Wykorzystam Bang-wona, żeby pozbyć się Nam Jeona.
Obie opcje wydają się trudne.
Przynęta na Bang-wona i pułapka na Nam Jeona.
Załatwię obie.
Obiecasz mi coś?
Jeśli coś pójdzie nie tak i będzie mi grozić śmierć,
nie interweniuj.
Nie mogę tego zrobić.
Pójdę sam, jeśli tego nie obiecasz.
W porządku,
obiecuję.
Nam Seon-ho rozwiązuje prywatne armie ministrów.
Ludzie Jung Sa-jeonga już się rozpierzchli.
Rozwiązuje armie?
Sprowadź tych zwolnionych.
Szermierzy, wojowników, silnych mężczyzn,
a także bandziorów i przestępców z ulic.
W takim momencie?
Nie możemy się ugiąć.
Jego Wysokość dowodzi teraz oficjalną armią,
więc powinienem mieć choć swoją.
Potrzebuję jej, by przetrwać.
Tylko tak zmienię sytuację.
Tak jest. Dokąd?
Do pałacu.
Gdy cię tłamszą, trzeba namieszać.
Co to za człowiek?
Będzie cię chronił. Przyglądaj się mu.
Inspektor Nam Seon-ho ma jedynie szóstą rangę,
ale dorwał wszystkich dezerterów wojennych.
Jego wkład jest równie ważny jak innych.
Zaprosiłem go, by z nami świętował.
Nie podważajcie mojej decyzji.
Wasza Wysokość ma absolutną rację.
Nie ukrywaj się przed nim.
Wyprostuj plecy, broda do góry.
Książę Jeongan będzie niżej od ciebie.
Zwróć się do niego z odwagą.
Eskortowałem królową,
gdy armia wycofywała się z Wihwado.
Książęta Muan i Uian też byli pod moją opieką,
więc jestem równie zasłużony.
Dlatego również
chciałbym tu się znaleźć.
Następco tronu.
Powstrzymaj się od takich zwrotów.
Nie wolno tak mówić, póki nie zostanie mianowany.
W takim razie...
może powiem tak?
Składam gratulacje
przyszłemu następcy tronu.
Książę Jeonganie!
Uianie,
nawet gdy już zasiądziesz na tronie,
nie zapomnij o swoim bracie.
Zapewne pamiętasz,
że przeżyliśmy razem trudy, ale też wspólnie się bawiliśmy.
Trudy przeżyliśmy, ale nigdy razem się nie bawiliśmy.
Jak możesz wymyślać niedorzeczności i tak z nas drwić?
Miejsce Jung Sa-jeonga jest obecnie puste.
Zajmij je.
Jest takie za twoją przyczyną.
Przykro mi słyszeć...
Już!
Wasza Wysokość,
jak możesz kazać mi zasiąść na miejscu założyciela?
Usadź mnie na najniższym miejscu
i każ się stąd wyczołgać.
Próbujesz mnie ośmieszać?
Jego miejsce jest puste, bo ty...
Wasza Wysokość.
Wszyscy, od członków rodziny królewskiej po niskich oficjeli, mają swoje armie.
To dlatego panuje u nas wielki chaos.
Proszę zakazać prywatnych armii
i ustanowić podstawę pokojowego narodu.
To niemożliwe.
Bez Gabyeolcho Jego Wysokości
ten kraj nigdy by nie powstał.
Czas niewiadomych się skończył, nadeszła era oficjalnego wojska.
Na co komu prywatna armia, jeśli nie po to, by wzniecić powstanie?
Powstanie?
Powstrzymaj się od takich insynuacji!
Skąd taka agresja?
Brzmisz, jakbym cię przejrzał.
Swoją powierzchowną wiedzą
miałbyś przejrzeć moją lojalność?
Jak miałbym ujrzeć coś, co nie istnieje?
Mówisz, że czasy nieporządku minęły?
Japończycy wciąż nas najeżdżają,
a barbarzyńcy są rządni naszej krwi.
I co będzie, jeśli ród Wang się zbuntuje?
Kto ich powstrzyma?
Twoje zręczne słowa
czy przyschnięte pędzle?
Jak chcesz nas bronić
głupimi uwagami
pozbawionymi jakiegokolwiek sensu i namysłu?
Z zagrożeniami wobec kraju
rozprawi się kraj,
nie ty, Wasza Wysokość.
Za kogo się masz,
by kwestionować lojalność księcia Jeongana?
Myślisz, że siedzimy cicho,
bo jesteśmy niekompetentni?
Wasza Wysokość,
decyzji w sprawie prywatnych armii nie można podejmować pochopnie.
Proszę rozważyć wszystkie konsekwencje
i podjąć decyzję, która przysłuży się wszystkim obywatelom tego kraju.
Prosimy, rozważ to, Wasza Wysokość.
- Prosimy, rozważ to, Wasza Wysokość. - Prosimy, rozważ to, Wasza Wysokość.
Dlaczego mi przerwałeś?
Książę Jeongan przybył tu po ośmieszenie.
Chciał, aby uznano jego zasługi
oraz by oficjele żałowali go przez to, jak go traktujesz.
To dlatego
ci przerwałem, Wasza Wysokość.
Czyli wszystko poszło zgodnie z twoim planem?
Jeongan wyszedł z uśmiechem,
a ty siedziałeś nieruchomy.
W mojej opinii
to on cię pokonał.
W gruncie rzeczy...
to pokonał mnie.
Już więcej nie bądź tak nieostrożny.
Jeśli jeszcze raz mi przerwiesz,
skrócę cię o głowę.
Wciąż masz głowę,
czyli Jego Wysokość robi się już stary.
Przerwanie mu było słuszne.
Ministrowie skierowali swoją złość na ciebie, a nie na króla.
Ale Jego Wysokość tego nie zauważa.
Tylko udaje.
Podobno rozwiązujesz prywatne armie.
Moim celem są oficjele poniżej trzeciej rangi.
Nie plam miecza niepotrzebną krwią.
Awansujesz, usuwając kogoś z wysokiej pozycji.
Bang-won znalazł się na swoim miejscu, bo zabił Jeong Mong-ju.
Jeśli jest zdolny do tego, istnieje ktoś, kogo nie śmie zabić?
To jest strach.
Budź strach wśród swoich wrogów,
nie złość.
Bang-won zdołał zabić Jeong Mong-ju,
bo miał Jego Wysokość po swojej stronie.
Gdy zmierzę się z Bang-wonem,
gdzie ty będziesz, ojcze?
Musicie mi przeszkadzać?
Uklęknij.
Kim jesteś, by kazać mi klękać?
Twoje nędzne kolana...
Jakby kolana miały status społeczny.
Cholera.
Strzała zniszczyła skórę.
Celowo mierzyłeś w szyję?
W ucho, nie szyję.
Inaczej skóra się zmarnuje.
Jak się nazywasz?
Słyszałem, że nieuprzejmym jest
pytać o imię, nie podając najpierw swojego.
Ty głupcze. Kangmujang nie jest dostępne dla wszystkich.
Wtargnąłeś tu,
więc należy ci się kara, nieprawdaż?
Nie.
Tygrysy i wilki z Kangmujang zabijają ludzi po wioskach.
Kraj ma obowiązek zapobiegać takim wypadkom.
Najpierw ukarz winnych, wtedy mnie szukaj.
Z pokorą przyjmę karę.
Jak śmiesz?
W porządku. Masz słuszność.
Masz słuszność.
Jestem
książę Jeongan, znany również jako Bang-won z rodu Yi.
Przedstawiłem się, twoja kolej.
Jak się nazywasz?
Hwi.
Seo Hwi.
Seo Hwi...
Bang-won pojechał do Kangmujang.
Zwołaj ludzi.
Zaatakujemy jego arsenał.
Jeśli znudzą ci się góry,
przyjdź do mnie.
Znajdę ci pożyteczne zajęcie.
Odmawiam.
Wolę być głową koguta niż ogonem byka.
Poza tym
masz już aż nadto ogonów.
Wasza Wysokość.
Bez wątpienia masz talent,
ale najpierw musisz nauczyć się klękać.
- Cheonga? - Mieczami nie zabija się kurczaków.
To na niego wystarczy.
Jeszcze ktoś pomyśli, że to rzeźnia.
Dajcie mi chociaż miecz.
Dziękuję.
Mam cię nauczyć klękać.
Kto tu będzie uczył kogo?
Dam ci lekcję.
To ty napadłeś tujeon.
Plotki szybko się roznoszą.
Gnojek.
Dość tej zabawy.
Niech będzie, nie skrócę cię o głowę.
Nie rozumiesz.
To ty zginiesz, nie ja.
Napadnięto nas!
Istny pierdolnik. Musimy strzelać, żeby przestał.
Południowy zachód, koniec wzgórza, za starą sosną.
Na prawo od drzewa, 20 kroków.
Chcesz wiedzieć, jak przestać być celem?
Chodź za mną.
Dobry jesteś.
Chyba się starzeję.
Strażnicy stoją po ośmiu stronach w odległości 100 kroków
i po czterech stronach w odległości 50 kroków.
Jak się przedarłeś?
Byłem już na tym terenie.
Na wilki lepiej polować z ukrycia niż je gonić.
Jestem twoim dłużnikiem.
Pozwól mi więc zabrać wilka.
Od początku był twój.
Powiedz, czego chcesz.
Skóra mi wystarczy.
Głupiec.
Jesteś tak mało zachłanny czy brak ci ambicji?
Mam więc inny pomysł.
Błagaj o swoje życie.
Skrępujcie go.
- Co Hwi robi w domu Bang-wona? - Zabrali go tam z Kangmujang.
- Coś poszło nie tak. - Przełożymy dzisiejszy atak.
Muszę sam to zobaczyć.
On...
nie przeżyje.
Zapomnij o nim.
Ja decyduję, czy przeżyje,
nie ty.
Dwa sierpy Cheongi są równie groźne co najlepszy miecz.
A zwykły myśliwy wymienił z nim 20 ciosów w pojedynku.
Z drugiej strony,
mimo że potrafisz strzelić wilkowi w ucho,
nie udało ci się nawet zranić zabójcy.
To przypadek?
Podobno przypadkiem rządzi przeznaczenie.
Okaż litość, panie.
Sprawdźmy więc, czy jest nam przeznaczone
skrzyżować nasze losy.
Jak się tam dostałeś?
Pieszo.
Przecież nie przybyłem na lektyce.
Nie pyskuj, tylko odpowiedz.
Kto cię przysłał?
Cholera.
Ile razy mam mówić?
Powiedz mi, czemu
miałbym cię nie zabijać.
Kim jesteś?
Myśliwym.
Spytam cię ostatni raz.
Kim jesteś?
Okazuje się, że los
nie ma wobec nas planów.
Wasza Wysokość.
To musi być ważne,
skoro przybyłeś aż tutaj.
Nie przyszedłem do ciebie, Wasza Wysokość.
Przyszedłem po niego.
Czas jest po stronie Bang-wona. Rozwiąż wszystkie prywatne armie.
Sambong założył dynastię trwającą 1000 lat.
Ja mam stoczyć walkę z psami?
Zabiję ciebie, twoich braci, i usunę wszystko, co grozi temu krajowi.
Nigdy nie będziesz królem.
Mój miecz będzie wymierzony wyłącznie w ciebie.
Ty będziesz
obserwował to ze swego grobu.
Przekroczyłeś o jedną granicę za dużo.
Twoja brawura będzie mnie dużo kosztować.
Możliwe, że nawet moje życie.
Od ciebie zależy, czy przetrwasz.
Żałuję, że próbowałem cię uratować.
Bardzo.
Chcę jedynie
przeżyć jeden dzień w spokoju.
To moje największe marzenie.
Napisy: Małgorzata Fularczyk